Techniki i wskazówki

Technika: estetyka projektowania

Technika: estetyka projektowania


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

W jaki sposób scenografia teatralna, dbałość o szczegóły oraz badanie historycznych tradycji i przemian mogą wpływać na kompozycję w malarstwie i rysunku.

autor: Ray Rizzo

Dla jego klasy z historii kostiumów i dekoracji, nowojorski artysta i pedagog Lowell Detweiler opracował szczególne podejście do badania wnętrz. Łącząc swój plan lekcji z własną wizją artystyczną, Detweiler zapewnia wyjątkową perspektywę i niezwykły wgląd, z którego mogą korzystać wszyscy artyści, którzy chcą pogłębić swoje zrozumienie tworzonego środowiska.

Detweiler opisuje podstawy projektowania scenicznego poprzez uogólnienie, dzięki czemu jego nauki są dostępne dla każdego artysty, który próbuje opowiedzieć historię obrazem. „Podobnie jak w przypadku aranżacji kompozycji do malowania, w sztuce musisz być wybiórczy w kwestii tego, co umieścisz na scenie, ponieważ informujesz ludzi o każdym wybranym elemencie. Jeśli na przykład uważasz, że wszystkie pokoje są ładne, tak naprawdę nie patrzysz dokładnie na każdy pokój. Niektóre pokoje są brzydkie. Być może imponujące, ale nieatrakcyjne estetycznie. Projektując zestaw, musisz zadać sobie pytanie: czy ludzie mają zły gust lub dobry gust? Czy są wulgarne czy nudne? Jeśli jest to rezydencja, być może umieścisz trójkołowy w jadalni. Bogaci ludzie też mają niesforne dzieci.

„Jednak chcesz być informowany, zanim podejmiesz decyzje dotyczące projektowania kompozycji” - mówi - „studiowanie jakiejkolwiek historii da ci perspektywę - i przewagę”.

Detweiler jest przekonany, że zrozumienie, a tym samym nauka dowodzenia, wynika z zwracania uwagi na mniej oczywiste szczegóły przestrzeni. „Częstym błędem moich uczniów rysujących jest to, że przyciągają lśniące elementy scenerii, ale nie rozumieją swojej funkcji. Typowy pałac to typowy pałac, ale nie jest on szczególnie pouczający o tym, jak żyją w nim ludzie. Nie można również przegapić niekończących się postępów technologicznych na scenie krajowej. Na przykład ktoś wpadł na pomysł, aby zrobić kominki do wysokości talii, aby kobiety nie musiały padać na kolana. Ktoś wpadł na pomysł na szuflady, aby ludzie nie zawsze musieli wyjmować ubrania z dna komód. Ktoś wpadł na pomysł stworzenia znormalizowanego systemu pomiaru pracy w kuchni. Pomysł na korytarz to świetny pomysł wynikający z potrzeby prywatności. ” Każdy z tych przykładów ilustruje drobne i często pomijane szczegóły, które należy wziąć pod uwagę, zanim uda im się stworzyć atrakcyjną i stymulującą wizualnie scenę lub kompozycję.

Ryc. 1: Szkic
Renaissance Palazzo.
Cała grafika to
artykuł Lowell Detweiler.

Przez ostatnie dziesięć lat Detweiler zbierał lekcje, by umieścić je w książce. W książce znajduje się ponad 550 szkiców, które Detweiler wykorzystał, aby zainspirować swoich uczniów do zdobycia wiedzy na wiele tematów kształtujących projektowanie i estetykę. „Chodzi mi o to, aby podjąć płaskie badania i uczynić je interesującymi” - mówi.

Aby to zrobić, Detweiler połączył swoje nauki akademickie z bardziej osobistymi aspektami swojej sztuki. Obrazy Detweilera są często emocjonalne i pozbawione szacunku, a przestrzeń i kompozycja wypełniają się przygodą. Wpływ jego stylu malarskiego na styl nauczania widać w jego unikalnej koncepcji wizualnej, która często pokazuje budynki, pokoje i kostiumy w różnych okresach czasu i z różnych perspektyw jednocześnie.

W innej serii szkiców Detweiler pokazuje pojedynczy pokój istniejący jednocześnie w trzech okresach historycznych.

Ryc. 2: Szkic
pokój z XVII wieku.

Na przykład na (ryc. 1) Detweiler szkicuje renesansowe palazzo, które odsłania jednocześnie fasadę, plan piętra, wnętrze i tylną ścianę.

„Chodzi o to, aby postrzegać konstrukcję jako maszynę, a nie tylko zestaw. Chcę, aby uczniowie postrzegali budynek jako rzeźbę i dzięki temu angażowali obie strony swoich mózgów. Jest aspekt twórczy, ale jest też aspekt mechaniczny i muszą być w stanie dostrzec oba. ”

„W tych pokojach chodzi o wyjaśnienie opcji” - mówi. „Tłumaczę przejścia od geometrycznych, teksturowanych, ciężkich wzorów z końca XVII wieku do jedno teksturowanych pokoi z początku XVIII wieku”.

Ryc. 3: Szkic
przejście projektu
między 17 wieku
i pokój z XVIII wieku.

(Ryc. 2) „Lustra były drogie pod koniec XVI wieku. Mieszkańcy nie zamierzali marnować odbicia lustra, więc ustawili go pod kątem. W latach dwudziestych XVII wieku lusterka były jednak tańsze i nie stanowiło to już problemu. Zauważ też, że przez przejścia kominek powoli się zmniejsza. Domy w średniowieczu miały te duże kominki, które ostatecznie przekształciły się w mniejsze francuskie wersje, które są podobne do tego, co mamy dzisiaj. Widzisz też, jak ciężka jest konstrukcja okna w 1650 roku. Objętość szkła jest mniejsza, ponieważ duże kawałki szkła nie były dostępne i zamiast tego musiały łączyć mniejsze kawałki. Istnieją również dwa różne sposoby przykrycia stołu - dopasowanym materiałem lub dywanikiem stołowym. Zwróć też uwagę na pozłacaną skórę na ścianie pod oknem i gobeliny wiszące nad drzwiami.

„Przechodząc do XVIII wieku (ryc. 3), widzimy więcej mosiężnych uchwytów i widzimy zimno
substancje takie jak marmur zastępowane są cieplejszymi substancjami, takimi jak drewno. Już wkrótce wszystko jest wykonane z drewna, a meble są lżejsze. Ponadto w drewnie widać więcej zakrętów zamiast twardych narożników. ”

Ryc. 4: Szkic
Pokój z XVIII wieku.

Książka Detweiler, pełna lekcji i wskazówek, takich jak te tutaj wspomniane, jest wciąż w fazie rozwoju, ale dla artystów, którzy chcą wzmocnić swoje krytyczne oczy historyczną wiedzą na temat projektowania i funkcji, zaleca Świat domowy (Time Life Books, Fairfax, Wirginia).

O edukatorze
Lowell Detweiler uczy projektowania na scenie i filmu w programie studiów podyplomowych New York Universitys Tisch School of the Arts w Nowym Jorku. Jako malarz wystawiał na wystawach grupowych m.in. w La MaMa Galleria i Leslie-Lohman Gallery, oba w Nowym Jorku. Jego projekty scenografii i kostiumów można było oglądać na Broadwayu, off-Broadwayu i off-off-Broadwayu. Detweiler był także asystentem projektanta różnych filmów i programów telewizyjnych, w tym Saturday Night Live i Telewizja Square One, za który otrzymał nagrodę Emmy. W 1996 r. Detweiler otrzymał nagrodę David Payne-Carter za doskonałość nauczania.

Ray Rizzo to pisarz i performer mieszkający na Brooklynie z żoną i kotem. Jest założycielem i współtwórcą strony poświęconej sztuce i kulturze Motherlodge. To jego pierwszy wkład do Amerykański artysta.


Obejrzyj wideo: Początkujący graficy i błędy, które popełniamy (Może 2022).